Hel van Kasterlee 2025

Road to hell

De Hel van Kasterlee is geen gewone wedstrijd; het is een mythisch monster van 15 km lopen, 125 km mountainbiken en nog eens 30 km lopen door het Kempense zand. Dit jaar stonden er vier toppers uit Berlare aan de start die de uitdaging aandurfden: Jarno Van Mingeroet, Steve Rogiers, Ward Copers en Pieter-Jan Heyvaert.

Een inkijk in de weg ernaartoe

De weg naar de startlijn was voor geen van beiden een rechte lijn. Voor Jarno, werkzaam als zelfstandig tegelzetter, lag de grootste angst bij het trainingsvolume in combinatie met zijn fysieke beroep. Steve worstelde met de klassieke 'work-life balance'; trainen in het donker na lange werkdagen vraagt om veel discipline.

Terwijl Steve zich focuste op grote duurblokken en de marathon in Daun om zijn fietsen aan te scherpen, vertrouwde Jarno op het intensieve schema met focus "less is more".  Waar Steve in de laatste week koos voor rust om vermoeidheid tegen te gaan, werd Jarno door een hardnekkige knieblessure 16 dagen voor de start gedwongen tot totale rust qua lopen.

De dag van de waarheid

Aan de start stonden ze allemaal met vertrouwen! Op Ward na die geen ideale voorbereiding kende.

De wedstrijd zelf was een aaneenschakeling van pieken en dalen:

• Het Dieptepunt: Voor Jarno was dit de tweede loopronde, waarbij hij drie tot vier keer door zijn knie ging. Bij Steve sloeg de misselijkheid toe rond kilometer 22 van het lopen.

• De Mentale Boost: Jarno putte kracht uit de woorden van Koen Buyse: "Believe in yourself". Steve kreeg kippenvel bij de doortocht na 15 km lopen, toen zijn supporters hem naar de laatste ronde schreeuwden. 

De onmisbare supporters

Beiden zijn het eens: zonder de entourage red je het niet. Voor Jarno was de aanmoediging van zijn vrouw en dochter cruciaal op de zwaarste momenten. Voor Steve waren de supporters de "meest onderschatte waarde"; zij boden hem de reddende cola op het juiste moment.

De trots nadien

Nu de modder is opgetrokken, overheerst de trots. Jarno is trots op zijn koppigheid en het feit dat hij de finish haalde ondanks de blessure. Steve kijkt met verbazing terug op zijn sterke fietsprestatie, waarbij hij achteraf gezien zelfs nog sneller had gekund.

Wat betreft de andere toppers, Ward en Pieter-Jan: gezien de intensiteit van deze beproeving is de kahelns groot dat zij nog volop aan het bekomen zijn van hun inspanning alvorens we hun verhaal horen. :D